.
Voor mij gewoon, maar sommige van mijn cursisten vinden het heel raar wanneer ze ligaturen zien verschijnen in InDesign.
Toch zijn ligaturen, die standaard aan staan in InDesign, de juiste manier om in met name schreeffonts lelijke combinaties te voorkomen.
In schreefloze fonts is het vaak minder belangrijk, en veel schreefloze fonts hebben ze niet eens. Maar een goed schreefloos font heeft de belangrijkste ligaturen wel zoals de Myriad Pro.
In Arial (TrueType) zoek je ze vergeefs...
Maar: wanneer je ligaturen niet hebt of niet mooi vindt (boe!) dan kun je de punt van de i toch wat minder los laten zweven in combinaties met bijvoorbeeld een f, door een 'puntloze i' te typen in InDesign: ALT-SHFT-B
Probeer het maar eens ;-)
(Je zult wel wat moeten aanspatiëren tussen letterparen, zoals tussen de puntloze i en e zoals je hieronder ziet.)
.
Een InCopy-workflow is zeer flexibel voor het maken van redactionele wijzigingen, zowel direct via dezelfde server als 'remote' (e-mail, ftp via Packages) maar het betekent wel een strakke workflow: zodra ook maar één partij zich niet houdt aan de afgesproken workflow(in/uitchecken, updaten, pakket eenmalig openen enzovoort) valt de hele boel in elkaar.
Bovendien moet de redactie naast Word een nieuw programma leren: InCopy.
Voordeel is wel dat de redactie meteen kan zien of hun tekst nog past binnen het kader ('Copyfit')
Voor eenvoudige tekstwijzigingen waarin het niet direct nodig is dat de redactie de 'copyfit' kan zien (denk aan dt-foutjes, woordjes, vet, cursief enzovoort) is er echter een mooi alternatief: WordsFlow van Emsoftware.
WordsFlow maakt een koppeling naar een Word-bestand zoals je ook koppelingen maakt naar afbeeldingen: wijzigt de afbeelding dan kun je deze bijwerken.
Natuurlijk kun je dit ook al in InDesign: koppelingen maken naar een Word/Excel-bestand, bij Voorkeuren/Bestandsafhandeling/Koppelingen maken bij het plaatsen van tekst- en spreadsheetbestanden...
...MAAR... grote maar! Wanneer je de koppeling zou bijwerken na wijzigingen van het Word-bestand is alle opmaak in InDesign weer weg!
WordsFlow doet dat beter: het maakt een koppeling naar het Word-bestand maar bij het bijwerken na wijzigingen blijft alle opmaak behouden!
Zowel stijlen als lokale opmaak zonder stijlen (boe!) blijft overeind.
Dit kan dus in een simpele correctie-ronde prima werken, ook al omdat de redactie gewoon in Word kan blijven.
Je krijgt het bestand en plaatst dit met WordsFlow, vervolgend stuurt de redactie een nieuwe versie op met wijzigingen (de naam van het bestand moet uiteraard hetzelfde blijven). Je vervangt nu op je computer het oude Word-bestand door het nieuwe Word-bestand. Nu kun je via het venster Koppelingen het bestand bijwerken!
In de Pro-versie van WordsFlow kun je ook Excel-tabellen plaatsen. Werk je niet met Tabel- en celstijlen (wederom: boe!) maar heb je de tabel opgemaakt, dan kun je nu ook de tabel bijwerken als het Excel-bestand is gewijzigd met behoud van opmaak. Ook al heb je in InDesign bijvoorbeeld een kolom aan de zijkant aangemaakt die niet in het Excel-bestand zit, dan nog kun je het bestand bijwerken met de nieuwe data: de extra kolom en opmaak blijft gewoon gehandhaafd.
Combineer je WordsFlow met Woodwings SmartStyles dan is opmaak van complexe tabellen en de mogelijkheid tot bijwerken een fluitje van een cent geworden.
In de Pro-versie van WordsFlow kun je ook exporteren met behoud van opmaak terug naar Word. ook dat is een prachtige mogelijkheid.
WordsFlow kost 200 dollar in de standaard versie en 300 dollar in de Pro-versie.
Je kunt een demo downloaden, (van de Pro-versie is echter geen demo beschikbaar) op de website van Emsoftware. Hieronder zie je een eenvoudige demo van mij met WordsFlow:
.
Een van die dingen die je niet kunt bij het exporteren naar PDF vanuit InDesign is schalen naar een ander formaat.
Heb je een A4 document en wil je naar, bijvoorbeeld, 90% van het paginaformaat dan gaat dat niet bij het maken van de PDF.
Je zou kunnen exporteren naar Postscript, dan kun je wel een schaal of exact formaat opgeven, maar dan ben je wel je live transparantie en kleurbeheer kwijt. (Naar Postscript en dan Distiller is dan ook echt een workflow van de jaren 90 van de vorige eeuw...)
Maar, eenmaal geëxporteerd naar PDF kun je je document wel schalen met Acrobat Pro!
Open je PDF in Acrobat Pro, en kies het gereedschap Afdrukproductie.
Kies nu Preflight
Zorg dat je op het 'fix'-gereedschap klikt en geef als zoekterm 'Pagina schalen' op.
LET OP!
Acrobat heeft in juni 2017 een update gekregen waar nu zogenaamde 'bibliotheken' zijn ingevoerd. Je moet nu eerst de Bibliotheek Acrobat Pro DC 2015-profielen kiezen om deze optie te kunnen vinden:
Selecteer nu 'Pagina's schalen naar de opgegeven grootte'.
Dubbelklik op deze actie en geef nu de nieuwe afmetingen op en klik op OK.
Klik op Corrigeren en bewaar onder een andere naam.
Controleren? Kies in Afdrukproductie voor Paginavlakken instellen en controleer de grootte: voila!
.
Adobe geeft en Adobe neemt. De laatste tijd vooral neemt maar goed.
Een van de dingen die met CC 2014 verdween was Adobe Extension Manager, de simpele manier om extra's (scripts, Extensions, Plug-ins enzovoort) te installeren en te verwijderen voor Adobe applicaties, misschien ken je het nog wel:
Erg onhandig voor gebruikers en ontwikkelaars dat Adobe dit heeft geschrapt. Maar: een software bedrijf met de naam Anastasiy (What is in a name) heeft een nieuwe Extension manager gemaakt!
En deze werkt perfect!
Simpelweg de zxp-bestanden erop slepen, even wachten, klaar!
.
Je kunt op verschillende manieren een dubbelzijdige publicatie (linker- en rechterpagina's) exporteren naar PDF vanuit InDesign.
Bijvoorbeeld als enkelzijdige pagina's, je bekijkt dan een enkele pagina per keer. Of als naast elkaar liggende pagina's, zeg maar: dubbelzijdig:maar dan kan pagina 1, je omslag naast pagina 2 komen te liggen bij het bekijken in Adobe Reader.
Maar daar is een oplossing voor: kies bij het exporteren bij Algemeen de optie Twee - doorlopend (Voorblad) en dan zal je omslag een aparte, enkelzijdige pagina zijn 'voorblad') maar de rest dubbelzijdig!
.
Dit is weer zo een prachtig voorbeeld van een mooi script! Plaats het script in de map Startup scripts en je hebt opeens toegang tot meer tekstvariabelen, namelijk... je XMP (Metagegevens) data!
En dan zowel XMP data van het InDesign-document als XMP data van afbeeldingen als variabele.
Wanneer je het script in de map Startup scripts hebt geplaatst zie je een aantal nieuwe variabelen:
Vul nu in Bestandgegevens de XMP data in, en je kunt deze nu als variable in de tekst gebruiken!
Ook XMP (Metagegevens) van een afbeelding gebruiken?
Voeg de variabele in die je nu ziet onder XMP en laat de afbeelding het tekstkader raken! Een heel simpel gebruik van afbeeldingsbijschriften, makkelijker dan via het koppelingenpalet!
Hier als voorbeeld de profielinformatie van een afbeelding als tekstvariabele:
